Dental Tribune Poland

Natychmiastowa implantacja i zaopatrzenie protetyczne pacjentów z zaawansowaną chorobą przyzębia

January 10, 2018

Choroby przyzębia spędzają sen z oczu pacjenta i lekarza, a zwłaszcza zaawansowana ich postać, kiedy ruchomość zębów osiąga 3. stopień i wymusza podjęcie decyzji o ekstrakcji. Wciąż jeszcze panuje przekonanie, że paradontoza, która w swojej agresywnej postaci może być przyczyną utraty uzębienia nawet u osób stosunkowo młodych, a leczenie implantologiczne, które może przywrócić pacjentowi sprawność żucia jest trudne ze względu na dużą utratę substancji kostnej w obrębie wyrostków zębodołowych kości żuchwy i szczęki, wymaga rozległych zabiegów augmentacyjnych i wiąże się z długą niedyspozycją pacjentów.

    Article written by:

  • Dawid Kubica
  • Hubert Kubica
  • Olga Petruszka

Istnieją jednak doniesienia naukowe mówiące o tym, iż leczenie implantologiczne pacjentów dotkniętych chorobą przyzębia jest możliwe, a ryzyko nie jest większe niż u pozostałych. Pozbawienie tkanki kostnej szczęki lub żuchwy źródła infekcji wywołuje jej spontaniczną regenerację, a natychmiastowe odbudowa protetyczna chroni przed urazami zewnętrznymi, co umożliwia przebudowę powstałego w ubytkach kostnych skrzepu w kość.

W artykule przedstawiono przypadek 51-letniej pacjentki, która zgłosiła się do mojej praktyki jesienią 2017 r. z zaawansowaną chorobą przyzębia manifestującą się głównie w żuchwie. U pacjentki pojawiły się początkowe symptomy zapalenia stawów, dwucyfrowe OB i ogólne osłabienie. Z wywiadu wynikało, że jest ona leczona periodontologicznie od ponad 10 lat i dotąd nie zdołano zatrzymać postępującej choroby.

Badaniem wewnątrzustnym stwierdzono kieszenie o głębokości ponad 4 mm, wydzielinę ropną i krwawą, wskaźniki higieny wynosiły odpowiednio: API 25%, SBI 20%, wszystkie zęby w żuchwie wykazywały 3. stopień rozchwiania (Ryc. 1).

Wykonanie badania tomograficznego potwierdziło diagnozę o zaawansowanej nierokującej chorobie przyzębia (Ryc. 2). Po konsultacji została podjęta decyzja o ekstrakcji wszystkich zębów w żuchwie, natychmiastowym wprowadzeniu implantów z jednoczesną czasową odbudową protetyczna stałą mocowaną na wszczepionych implantach. Zlecono rutynowe badanie lekarskie i laboratoryjne.

 

Opis zabiegu

Dn. 18.09.2013 r. w znieczuleniu przewodowym zostały usunięte wszystkie zęby. Celem dokładnego usunięcia ziarniny przed ekstrakcją wykonano ucięcie wg Widmanna (Ryc. 3). Jednym z warunków powodzenia zabiegu jest dokładne usunięcie zmienionych chorobowo tkanek miękkich tak, by pozostawić zdrowe.

Implanty zostały wprowadzone wg zasady przylegania w cieniu, tzn. wszczep musi na całej swojej długości mieć kontakt z którąś ze ścian zębodołu 1-2 mm subkrestalnie (Ryc. 4). W przypadku konieczności użycia membrany, musi ona mieć możliwość rozpostarcia się nad ubytkiem kostnym i implantem tak, aby odległość pomiędzy membraną a wszczepem nie była mniejsza niż 2 m (Ryc. 3). Wszczepy o

charakterystyce agresywnej wprowadzono w okolice zębów: 36, 34, 32, 42, 44 i 46.

Powstałe w trakcie preparacji łóż wióry kostne zebrano kolektorem i

nasycono roztworem gentamycyny 40mg/ml, a następnie użyto do wypełnienia ubytków kostnych. Implanty zostały wprowadzone tak, aby uzyskać w dolnej 1/3 gwintu dobrą stabilizację – jest ona warunkiem powodzenia zabiegu i powinna wynosić co najmniej 30 Nc.

Wszczepy zostały zaopatrzone czasowymi łącznikami protetycznymi.

Ranę poekstrakcyjną zszyto szwami pojedynczymi nicią grubości 5,0. Silikonowe czapeczki łączników czasowych zostały umocowane w

przygotowanej wcześniej protezie czasowej metodą bezpośrednią. Czasowe uzupełnienie protetyczne osadzono, używając cementu tymczasowego (Ryc. 5 i 6). Zlecono wykonanie zdjęcia techniką CBCT (Ryc. 7). Wizytę kontrolną wyznaczono następnego dnia, a szwy zostały usunięte po 10 dniach.

Po upływie 3 miesięcy czasowe uzupełnienie protetyczne (Ryc. 8) zostało wymienione na cementowaną pracę ostateczną (Ryc. 9),

zlecono też wykonanie kontrolnego zdjęcia CBCT i następnego po 12 miesiącach (Ryc. 10 i 11).

W kwietniu 2017 r. został wykonany status periodontologiczny pozostałego uzębienia i wszczepionych implantów (Ryc. 12) i ponowne badanie CBCT (Ryc. 13- 15). Stan 3 lata po zabiegu przedstawiono na rycinach 16-18. Pacjentka jest ujęta w programie Recall w cyklu 6-miesięcznym od dnia wykonania zabiegu.

Dyskusja i wnioski

Leczenie implantologiczne pacjentów z zaawansowana chorobą przyzębia metodą natychmiastowej implantacji i zaopatrzenia protetycznego mocowanego na wszczepach pozwala skrócić czas leczenia i niedyspozycji pacjentów dotkniętych tą chorobą, a także zredukować koszty. Stan wzbudzenia kości towarzyszący chorobom przyzębia wpływa korzystnie na spontaniczną jej regenerację.

 

Autorzy:

Dr n. med. Hubert Kubica, Dawid Kubica, Olga Petruszka 

Dental Clinic

  1. Wyzwolenia 37a

43-300 Bielsko-Biała

Kontakt:

Tel.: (33) 810 04 03, 698 620 473

E-mail: recepcja@drkubica.pl

Piśmiennictwo:

  1. MG Araujo MG, Sukeleva F, Wennstrom J, Lindhe J. Clin Oral Implants Res. 2006 dec.615-624.
  2. Araujo MG, Wennstrom JL, Lindhe J. Clin Oral Implants Res. 2008 Dec; 17(6)606-14.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

© 2019 - All rights reserved - Dental Tribune International