Dental Tribune Poland

Zastosowanie skanera wewnątrzustnego w praktyce dentystycznej

By Bogdan Dmochowski
June 13, 2014

„CAD/CAM”, „digital dentistry” to hasła określające kierunek rozwoju współczesnej stomatologii. Szczególnie protetyka, implantoprotetyka, a także ortodoncja korzystają z osiągnięć technicznych stomatologii cyfrowej na etapie rejestrowania pola protetycznego – skanery wewnątrzustne i w procesie produkcji elementów odbudowujących struktury zęba – skanery laboratoryjne i frezarki laboratoryjne.

Lekarzy dentystów szczególnie interesuje możliwość zastosowania skanera wewnątrzustnego: jego przydatność i niezawodność w procedurach klinicznych, a także możliwość współpracy z oprzyrządowaniem laboratoryjnym. W niniejszym artykule przybliżam czytelnikowi walory skanerów wewnątrzustnych: Lava C.O.S.3M i 3Shape (Ryc. 1 i 2) w oparciu o własne przypadki kliniczne z ich zastosowaniem w wykonaniu odbudów protetycznych na oszlifowanych zębach i odbudów wspartych na implantach.

Postępowanie kliniczne z wykorzystaniem skanera wewnątrzustnego Lava C.O.S. firmy 3M w odbudowie protetycznej na oszlifowanych zębach
55-letni pacjent, po odbudowie odcinków bocznych mostami ceramicznymi w sposób klasyczny, zgodził się na zastosowanie cyfrowych technik rejestracji celem wykonania odbudowy protetycznej odcinka przedniego (Ryc. 3). Po wykonaniu preparacji filarów: 13, 12, 11, 21, 22 i 23 zarejestrowałem cały łuk górnych zębów za pomocą skanera wewnątrzustnego (Ryc. 4). Następnie dokonałem rejestracji całego łuku dolnych zębów (Ryc. 5).

Kolejnym etapem jest zarejestrowanie okluzji. W tym celu prosimy pacjenta o zagryzienie zębów i skanujemy grupę 2-3 zębów dolnych wraz z przylegającym do nich dziąsłem oraz grupę 2-3 zębów przeciwstawnych(górnych), także z przylegającym dziąsłem.Skaner automatycznie składa zeskanowane wcześniej łuki górny i dolny w prawidłowym okluzyjnym położeniu (Ryc. 6).

Po zakończeniu skanowania następuje przesłanie informacji za pomocą internetu do laboratorium.Tutaj w oparciu o cyfrowy zapis pola protetycznego są jednocześnie wykonywane 2 czynności: drukowanie modelu stereolitograficznego (Ryc. 7), które zastępuje standardowy model gipsowy w stomatologii cyfrowej, a także projektowanie (Ryc. 8 i 9) i następnie wycinanie czapki (Ryc. 10) stanowiącej podbudowę do napalanej ręcznie porcelany w kolejnym etapie produkcji odbudowy protetycznej.

Kolejne etapy pracy (napalanie porcelany na wycięte przez frezarkę podbudowy, Ryc. 10) odbywają się na dzielonych modelach stereolitograficznych. Praca na dzielonych modelach pozwala technikowi na osiągnięcie optymalnych relacji pomiędzy poszczególnymi koronami (Ryc. 11).

Przeniesienie koron na model podstawowy (niedzielony) to możliwość domodelowania koron względem szczegółów anatomicznych podłoża: wysokość girlandy dziąsłowej i brodawki dziąsłowej, odległość punktu stycznego koron od czszytu brodawki dziąsłowej (Ryc. 12 i 13).
Po zakończeniu etapu laboratoryjnego można oddać pacjentowi odbudowę protetyczną wykonaną przez zespół: lekarz-skaner wewnątrzustny i system CAD/CAM-technik dentystyczny (Ryc. 14 i 15).

Główna funkcja skanera wewnątrzustego to rejestracja warunków w jamie ustnej i przekazanie tych informacji do laboratorium celem wykonania odbudowy protetycznej wspartej na zębach pacjenta lub implantach: korony, mosty, łączniki do implantów, a także odbudów w obszarze pojedyńczego zęba: licówka, inlay, onlay,overlay, wkład korzeniowo-koronowy.

Możliwości wsparcia, jakie uzyskuje lekarz dentysta w trakcie wykonywania procedur protetycznych w oparciu o skaner 3Shape
Skaner, oprócz zastępowania klasycznego wycisku za pomocą łyżki wyciskowej i odpowiednich mas wyciskowych (alginatowych, silikonwych, polieterowych), pełni także bardzo ważną funkcję diagnostyczą.

Szybkie, wygodne dla pacjenta, cyfrowe zarejestrowanie warunków w jamie ustnej daje bezpośredni dostęp do trójwymiarowego obrazu (Ryc. 16-18). Dzięki temu możemy przeprowadzić wstępną analizę łuków zębowych w różnej projekcji i w różnym powiększeniu, obraz na ekranie skanera można powiększać i obracać. W klasycznym postępowaniu taka analiza możliwa jest dopiero po kilku godzinach. Na ekranie skanera możemy skorzystać z funkcji rysowania linii. W oparciu o linie pionowe (zielone linie na rycinach) uzyskujemy informację o prawidłowej preparacji zębów (Ryc. 19 i 20).

Kolejne duże udogodnienie to bezpośrednia analiza jakości własnej pracy, nawet w bardzo dużym powiększeniu (Ryc. 21). Uzyskane tą drogą informacje pozwalają na poprawienie preparacji zębów. Funkcja bardzo dużego powiększenia obrazu na ekranie umożliwia wgląd do szczeliny dziąsłowej i zaznaczenie granicy preparacji (Ryc. 22 i 23) – to Bezcenna informacja dla technika projektującego czapkę do podbudowy protetycznej.

Jeszcze jedna ważna cecha skanera wewnątrzustnego ułatwiająca bezpośrednią diagnostykę to analiza odległości łuków zębowych względem siebie, a szczególnie odległości oszlifowanego zęba od zęba przeciwstawnego. Do określenia tych wartości służy skalibrowana mapa kolorów (Ryc. 24-26).

Analizując zastosowanie skanera wewnątrzustnego stwierdzam, że jego przydatność w praktyce dentystycznej jest niepodważalna.Cyfrowa rejestracja (tzw. elektroniczny wycisk) warunków anatomicznych jamy ustnej to duży komfort dla pacjenta, ale jednocześnie dopiero początek zalet skanera. Możliwość analizy zapisanego obrazu to szansa na poprawienie jakości pracy klinicznej lekarza (w bezwzględny sposób obnaża niedoskonałości preparacji), a szybki transfer danych zdecydowanie skraca czas produkcji odbudowy protetycznej. Jeżeli klinika dysponuje skanerem i frezarką, wykonanie odbudowy protetycznej to tylko jedna wizyta!

Wycisk cyfrowy w porównaniu z tradycyjnym, przede wszystkim gwarantuje absolutną jakość: precyzyjne dotarcie do wszystkich szczegółów anatomicznych, brak ucisku na tkanki miękkie stanowią ogromne walory w rejestracji podłoża protetycznego. Kolejna przewaga to utrzymanie idealnych wymiarów, a masy wyciskowe mogą tracić ten parametr z różnych powodów. Produkcja modeli stereograficznych i odbudowy protetycznej w oparciu o wycisk cyfrowy to kolejne etapy wykluczające błąd zmiany wymiaru (taką wadę ma gips). Kolejną zaletą stosowania skanera jest możliwość uczestniczenia lekarz w projektowaniu odbudowy protetycznej.
Oczywiście, występują jeszcze pewne problemy, ale to raczej kłopot w opanowaniu nowej technologii. „Doszlifowanie” współpracy lekarz-skaner to kwestia treningu, a zalety stosowania tych urządzeń (przedstawione w artykule w dużym skrócie) z pewnością zachęcają do stosowania najnowszej technologii w codziennej pracy.

 

embedImagecenter("Imagecenter_1_1251",1251, "large");

Autor:

 

Lek. dent. Bogdan Dmochowski w 1984 r. uzyskał dyplom lekarza dentysty w AM w Warszawie. Posiada specjalizację I stopnia w zakresie stomatologii ogólnej oraz specjalizację I stopnia w zakresie medycyny społecznej. Od 1986 r. prowadził własny gabinet dentystyczny, od 1991 r. jest właścicielem indywidualnej, specjalistycznej praktyki lekarsko-dentystyczna ukierunkowanej głównie na protetykę, implantologię i stomatologię estetyczną. Prowadzi kursy praktyczne w zakresie preparacji zębów pod uzupełnienia pełnoceramiczne: korony, mosty, licówki, wkłady koronowe (inlay, onlay, overlay) oraz z rejestracji pola protetycznego skanerem wewnątrzustnym (odbudowa na zębie i implancie).

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

© 2020 - All rights reserved - Dental Tribune International