Dental Tribune Poland

Regeneracja kości z użyciem siarczanu wapnia, bogatopłytkowego osocza (Platelet Rich Plasma –PRP) i natychmiastową implantacją w żuchwie

By Ivan Herrera Ustariz
May 14, 2012

Zintegrowane implanty są najlepszą alternatywą dla odtworzenia częściowo lub całkowicie utraconego uzębienia, ale w wielu przypadkach nie ma wystarczającej ilości kości do umieszczenia implantów, dlatego stosuje się substytuty kości do regeneracji tych tkanek. Obecnie istnieją różne rodzaje materiałów regeneracyjnych, takich jak siarczan wapnia (biomateriał, który jest stosowany od wielu lat), osocze bogatopłytkowe (używane do wspomagania gojenia). W niniejszym artykule przedstawiono opis przypadku, w którym w miejscu ubytku kostnego w żuchwie spowodowanego przez implant żyletkowy przeprowadzono regenerację kości za pomocą dwufazowego siarczanu wapnia, osocza bogatopłytkowego z natychmiastowym umiejscowieniem implantu.

Wstęp

Siarczan wapnia jest ważnym materiałem używanym w celu osiągnięcia regeneracji kości, a jego doskonała biozgodność powoduje, że jest optymalnym biomateriałem do tego celu i może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z innymi substytutami kostnymi.

Siarczan wapnia występuje w kilku postaciach, najpowszechniejsze to półwodna i dwuwodna – w momencie połączenia w jednym preparacie wytwarzają efekt synergiczny, zwiększając najważniejsze zalety obu tych postaci.
Osocze bogatopłytkowe (PRP) jest bogatym źródłem czynników wzrostu o właściwościach angiogennych i mitogennych, co przyspiesza gojenie tkanek miękkich i twardych.

Opis przypadku

59-letnia kobieta, z wywiadem ogólnym bez znaczenia klinicznego, zgłosiła się z bólem i obrzękiem po prawej stronie w żuchwie. Ok. 20 lat wcześniej zostały umieszczone w tej okolicy implanty żyletkowe. Pacjentka skarżyła się na niewygodę konstrukcji protetycznej, podkreślając jej ruchomość podczas żucia.
W badaniu radiologicznym stwierdzono stałą protezę opartą na zębie 43 (widoczne zmiany okołowierzchołkowe i nieszczelności) z przęsłem w obszarze 44-45 i wspartą na implancie żyletkowym w okolicy 46 i 47.
Po lewej stronie pacjentka ma bezobjawowy implant żyletkowy, który pozostał przez długi czas pokryty tkanką miękką (Ryc. 1). Pacjentce zalecono antybiotykoterapię środkiem Etidoxina® Euroetika – Kolumbia przez 10 dni 1 raz na dobę.

Zabieg

Po wykonaniu znieczulenia usunięto protezę stałą. Widoczne były ślady korozji (Ryc. 2), a także implant żyletkowy i pozostałości jedzenia (Ryc. 3).
Implanty żyletkowe zostały usunięte, następnie oczyszczono miejsce poprzez łyżeczkowanie kości. Zastosowano w tym obszarze gazę nasączoną chlorowodorkiem ambramiciny (Sanofi Aventis® Kolumbia), umieszczając ją na 20 min., po czym miejsce przemyto dużą ilością roztworu soli fizjologicznej.
Natychmiast zostały umieszczone 2 implanty (Seven® MIS Implants Technologies) w okolicy zębów 43 (4,20 x 10 mm) i 46 (6 x 8 mm), ten ostatni został umieszczony wraz z mieszaniną PRP i BondBone – dwufazowy siarczan wapnia (postać półwodna siarczanu wapnia CaSO405H2O – postać dwuwodna siarczanu wapnia CaSO42H2O® MIS Implants Technologies, Ryc. 4).
Po wprowadzeniu implantów okazało się, że wokół implantu w miejscu 46 istnieje duża przestrzeń (Ryc. 5), wprowadzono więc w to miejsce BoneBond zmieszany z osoczem bogatopłytkowym PRP (Ryc. 6). Implanty miały dobrą stabilizację pierwotną, obszar został zamknięty, pozostawiając pogrążone implanty.
Po lewej stronie żuchwy zostały umieszczone 2 implanty (Seven® MIS Implants Technologies) w okolicach zębów 33 (3,75 x 13 mm) i 36 (6 x 8 mm).

Pacjentce zalecono etorykoksyb 120 mg (Arcoxia® Merck Sharp & Dohme – Meksyk) co 24 godz. przez 7 dni oraz płukanie jamy ustnej diglukonianem chlorheksydyny 0,2 mg (Clorhexol® Farpag Laboratorium – Kolumbia) co 12 godz. przez 7 dni. 15 dni później przeprowadzono dwustronną procedurę podniesienia zatok przy użyciu BondBone i materiału na bazie hydroksyapatytu oraz trójfosforanu wapnia (HATCP 60:40 4Bone® MIS Implants Technologies) zmieszanego z PRP, umieszczono także 2 implanty Seven® w obszarze zębów 18 i 28.
6 miesięcy później wykonano tomografię komputerową (CT) w celu oceny regenerowanego obszaru. Obrazy CT wykazały wytworzenie się kości wokół implantu 46 z prawidłowym wysyceniem na zdjęciach (Ryc. 7). Implanty w żuchwie odsłonięto i umieszczono filary ostateczne, oddając na nich stałą pracę protetyczną (Ryc. 8).
W szczęce umieszczono 2 implanty (Seven® MIS Implants Technologies) w okolicy 16 (4,20 x 13 mm) i 26 (4,20 x 11,5) oraz 2 miniimplanty w obszarze 12 i 22. Po 4 tygodniach wykonano tymczasową protezę całkowitą.

embedImagecenter("Imagecenter_1_502",502, "large"); ">script>

Dyskusja

Natychmiastowe umieszczenie implantów połączone z procedurą regeneracji kości daje dobrą przewidywalność kliniczną pod warunkiem, że uwzględnione zostaną zasady stabilizacji mechanicznej oraz dobrego ukrwienia. Impregnacja powierzchni implantu za pomocą PRP stymuluje migrację, proliferację i różnicowanie komórek osteoprogenitorowych, a także zwiększa ich zdolność do przylegania do powierzchni tytanu. W ten sposób powstaje dynamiczna powierzchnia, która może przyspieszyć gojenie kości i zwiększać osteointegrację.

Łącząc siarczan wapnia z PRP, uzyskujemy zwarty biomateriał, który można kształtować i który jest stabilny w miejscu regeneracji. Zwiększona liczba jonów wapnia i aktywacja płytek krwi (uwolnione czynniki wzrostu) zwiększa stężenie białek adhezyjnych, poprawia unaczynienie i indukuje różnicowanie komórek. Wysokie stężenie jonów wapnia, które są uwalniane podczas rozpadu siarczanu wapnia stymuluje komórki macierzyste do częstszych podziałów (właściwości mitogenne) i przyśpiesza różnicowanie osteoblastów. Wysokie stężenie wapnia hamuje także resorpcję za pośrednictwem osteoklastów i działa wspomagająco na rzecz przebudowy kości.

Dwufazowy siarczan wapnia jako mieszanina obu jego postaci ma lepsze właściwości niż pojedyncze jego formy, a szczególnie półwodna, która znacząco zwiększa czas wiązania w obecności płynów, po dołączeniu cząsteczek dwuwodnego powoduje szybsze jego tężenie – uzyskujemy tym samym wspaniałą stabilność mechaniczną i większą twardość bez zaburzeń tężenia materiału podczas kontaktu z krwią i śliną.

Z piśmiennictwa wynika, że po regeneracji kości z wykorzystaniem dwufazowego siarczanu wapnia nie znajdujemy żadnych pozostałości tego materiału, co czyni go optymalnym w porównaniu do preparatów pochodzenia wołowego. W podobnych badaniach z wykorzystaniem biomateriałów pochodzenia wołowego po okresie gojenia znaleziono 25-35% niewchłoniętego biomateriału.

Wnioski

Właściwości osteokondukcyjne dwufazowego siarczanu wapnia w połączeniu z potencjałem różnicowania komórek i angiogennymi czynnikami wzrostu występującymi w PRP mają korzystny wpływ w miejscach regeneracji kości.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

© 2019 - All rights reserved - Dental Tribune International