Ocena doświadczeń studentów stomatologii podczas nauki z wykorzystaniem rzeczywistości mieszanej

„Edukacja stomatologiczna opiera się przede wszystkim na zrozumieniu struktur i zależności przestrzennych. Chcieliśmy sprawdzić, jak studenci odbierają MR jako bardziej interaktywny sposób pracy z treściami trójwymiarowymi. Jednocześnie zależało nam na zbadaniu ich rzeczywistych doświadczeń, w tym komfortu i zaangażowania, zanim zaczniemy rozważać szersze wykorzystanie tej technologii w nauczaniu” — powiedział Dental Tribune International prof. Murali Srinivasan, główny autor publikacji i dyrektor Kliniki Gerostomatologii i Stomatologii Specjalnej (Clinic of Gerodontology and Special Care Dentistry) Uniwersytetu w Zurychu.

W badaniu uczestniczyło 20 studentów stomatologii, którzy wzięli udział w 30-minutowym wykładzie z wykorzystaniem MR dotyczącym efektywności żucia. Objawy cybersickness oceniano za pomocą kwestionariusza przed sesją i po niej. Po wykładzie studenci wypełnili również kwestionariusze oceniające poczucie obecności w środowisku wirtualnym, motywację oraz doświadczenia związane z wykonywanym zadaniem.

Studenci na ogół dobrze tolerowali udział w wykładzie z wykorzystaniem MR. Jedynymi objawami, których nasilenie istotnie wzrosło, były ogólne zmęczenie oraz zmęczenie oczu. Udział w sesji nie wpłynął natomiast istotnie na występowanie nudności, zawrotów głowy ani dezorientacji. Nie stwierdzono również istotnych różnic w nasileniu objawów między kobietami a mężczyznami.

Studenci deklarowali silne poczucie zanurzenia w środowisku wirtualnym (immersji) i duże zaangażowanie podczas zajęć z wykorzystaniem MR. Ich odpowiedzi wskazywały jednak, że w stosunkowo niewielkim stopniu odczuwali obecność innych uczestników i możliwość interakcji z nimi. Zdaniem badaczy wyniki te sugerują, że studenci koncentrowali się przede wszystkim na indywidualnej interakcji ze środowiskiem MR, a w mniejszym stopniu na kontaktach i współpracy z innymi uczestnikami.

Uczestnicy deklarowali również wysoki poziom zainteresowania i satysfakcji oraz wysokie poczucie własnych kompetencji podczas wykonywania zadania, a jednocześnie niski poziom odczuwanej presji i napięcia. Według badaczy odpowiedzi te wskazują, że studenci postrzegali zajęcia z wykorzystaniem MR jako angażujące i stosunkowo mało stresujące, co przemawia za możliwością wykorzystania tej technologii jako uzupełnienia tradycyjnych metod nauczania stomatologii.

„Wyniki te dostarczają nam cennych wskazówek dotyczących doskonalenia przyszłych form nauczania” — skomentował prof. Srinivasan. „Kolejnym wyzwaniem jest ustalenie, czy te pozytywne doświadczenia edukacyjne przekładają się na lepsze utrwalanie wiedzy i rozwój umiejętności klinicznych. Ostatecznie technologię należy wdrażać dlatego, że przynosi rzeczywiste korzyści edukacyjne, a nie tylko dlatego, że jest nowa”.